In het midden van de achttiende eeuw werd Nederland opgeschrikt door een golf van emotionele religieuze opwekkingen. Op verschillende plaatsen in het land gaven kerkgangers blijk van een krachtdadige bekeringservaring. Ze vielen flauw, beefden, huilden of schreeuwden. Dergelijke opwekkingen kwamen destijds in heel de protestantse wereld voor, van Midden-Europa tot de Amerikaanse koloni n. In de Republiek keurde de gevestigde orde het fenomeen vrijwel unaniem af. De opwekking die in 1749 in Nijkerk begon, vormde de aanleiding voor een omvangrijke publieke discussie, in pamfletten, traktaten en tijdschriften, die de Nederlandse opwekkingsbeweging de negatief geladen naam Nijkerkse Beroerten heeft bezorgd. In deze bundel worden aanzetten gegeven om de Nijkerkse opwekking en de hevige reactie die deze uitlokte, op bevredigende wijze te duiden binnen het intellectuele, religieuze en maatschappelijke landschap van het midden van de achttiende eeuw. De bijdragen zijn geschreven door, Frits Broeyer, Joris van Eijnatten, Peter van Rooden, Joke Spaans en Wim van Vlastuin.